موقعيت جغرافيايي:شهرستان باغملک بين 49 درجه و 33 دقيقه تا 50 درجه و 15 دقيقه طول شرقي از نصفالنهار گرينويچ و 31 درجه و 13 دقيقه تا 31 درجه و 4 دقيقه عرض شمالي از خط استوا در شرق استان خوزستان واقع ميباشد. از شمال به شهرستان ايذه و مسجد سليمان از جنوب شرق و شرق به استان کهگيلويه و بويراحمد و از جنوبغربي و غرب به شهرستان رامهرمز محدود ميشود. مساحتش معدل 5/3 درصد مساحت استان است و از نظر وسعت سيزدهمين شهر استان ميباشد. اقليم شهرستان بعنوان پربارانترين شهر خوزستان داراي 535 ميليمتر نزولات جوي که قسمت عمده بصورت باران است. ميزان بارندگي در ارتفاعات برفگير به 9/864 ميليمتر ميرسد.
پيشينه تاريخي:شهرستان باغملک از نظر تاريخي قدمتي ديرينه دارد. مرکز سرزميني است که به جانکي معروف و مشهود ميباشد. منطقه جانکي داراي سوابق تاريخي چند هزار ساله است که در قديم جزو مملکت عيلام بوده و آثاري نيز مربوط به دوره ساسانيان ميباشد و از حيات قبل از ساسانيان هم خرابههاي منجنيق و غار سليمان موجود است بنابراين قديميترين مردماني که در منطقه جانکي سکونت داشتند و امروزه هم اعقاب آنها باقي هستند از ايل جانکي يا جوانکي بودهاند.
آثار تاريخي:قلعه محمد تقيخان چهارلنگ در شهر قلعه تل، مخروبههاي اوربه در مرکز شهر باغملک، محله منجنيق مربوط به دوره ساسانيان.
قوميتها:قوم لر ( جنکي – بهمئي )
آثار گردشگري:1- منطقه زيارتي تفريحي امامزاده عبدالله (ع) 2- امامزاده اميرالمومنين (روستاي ابوالعباس) 3- مناطق تفريحي مال آقاي 4- تنگ کرد 5- قلعه سروستان 6- امامزاده سليمان (روستاي رباط)
مقدمهاي از برق شهرستان باغملکتا قبل از انقلاب اسلاميباغملک بخش بوده و تنها بوسيله موتورخانهاي که در انتهاي شهر مستقر بود و از زمان همان موتورخانه بوسيله شبکه سه سيمهاي و پايههاي چوبي تنها خيابان اصلي را پوشش ميداد و اکثر ساکنين از نعمت برق بي بهره بودند اما بعد از پيروزي انقلاب اسلاميايران شبکه سراسري باغملک را پوشش داده و مرکز برق از هفتکل به طرف باغملک و ايذه گسترش يافته است. روستاها و دهستانهاي مسير خط همزمان برقدار شدهاند تا جاييکه در حال حاضر باغملک با داشتن خط 132 کيلوولت بوسيله دو دستگاه ترانسفورماتور و خروج 5 فيدر با داشتن خط فشار متوسط 568 کيلومتر و خط فشار ضعيف 490 کيلومتر و 580 دستگاه ترانس کليه روستاها را پوشش داده و قريب 5/99 درصد حوزه استحفاظي آن برقدار ميباشد و نيم درصد باقيمانده يا زير 10 خانوار عشايري کوچ کننده هستند که منزل و مکان ثابتي ندارند و دائم در حال کوچ ميباشند.
